Avenue Carnisse 221-231 2993 MD Barendrecht
Wij zijn 365 dagen per jaar van 7:00 uur tot 21:00 uur geopend

Hoe een Gastric Bypass mijn leven veranderde!

15-07-2018 | 21:00

MARLOES (31): "Al mijn hele leven ben ik zwaarder dan anderen. Op de lagere school werd ik veel gepest en mijn gewicht beheerste mijn leven. Zwaarlijvigheid zit in mijn familie dus de aanleg heb ik wel. Ik ben echter een emotie-eter en een bourgondische eter. Ik vind gewoon alles lekker en een rem heb ik niet."

Toen ik mijn man leerde kennen woog ik 83 kg. We gingen trouwen, kregen 2 kinderen en opeens was ik in 10 jaar tijd 40 kg zwaarder(!!) Hier moest een eind aan komen. Hele cliché, maar ik heb ook alle diëten wel geprobeerd, Sonja Bakker Cambrige, Weight Watches, alles kwam wel voorbij, en bij sommige diëten viel ik ook wel af, maar ik wist het nooit vol te houden, of liever gezegd, eraf te houden. In 2015 ben ik een jaar lang wekelijks gaan sporten met een personal trainer. Ik sloeg door, en stond soms wel 7 dagen in de week in de sportschool, ik vond het erg leuk en zelfs verslavend, maar doordat mijn kracht bij krachtsport lag, kwam ik in gewicht soms aan. Natuurlijk weet ik dat dit kwam door de spiermassa maar ik wilde alleen maar de getallen op de weegschaal naar beneden zien zakken. De motivatie zakte me in de schoenen...

Toen mijn vader een jaar later een operatie onderging waarbij hij drastisch vermagerde, was ik stik jaloers! Hij vertelde me dat hij van zijn diabetes af was, zich stukken beter voelde en dat hij deze operatie veel eerder had moeten doen. Hij gunde mij dit ook zo!

Op mijn zwaarst woog ik zelfs 123 kg!

Ik besloot ervoor te gaan! Ik kreeg de intake in het ziekenhuis binnen twee weken nadat ik belde, en ik mijn BMI was zo hoog dat ik voor de Gastric Bypass in aanmerking kwam. Je gaat door een selectie bij o.a. een psychiater, fysiotherapeut en diëtist, maar hier kreeg ik al snel een akkoord voor de OK. Een week later moet ik me melden voor de preoperatieve screening bij de anesthesist, en nog een week later was het dan zover.

Op 4 november 2016; ik moest me ’s ochtends vroeg melden, en enige tijd later lag ik klaar om naar de OK te gaan. Dit was dan het moment, hier ging mijn nieuwe leven beginnen, iets waar ik al zo lang van had gedroomd, maar gewoon zelf niet voor elkaar kreeg...

Je wordt wakker na de OK, en dat is het dan... ineens is je maag verkleind tot ‘ kiwi-formaat’. En de eerste week mag je niks anders dan alleen vloeibaar eten. Lichamelijk voelde ik me eigenlijk best goed, ja je voelde wel dat er iets gebeurd was, maar op 4 kleine sneetjes van zo’n 2 cm na en wat behoorlijke spierpijn-achtige klachten na ging het heel goed.

Honger had ik eigenlijk niet, wel trek. In je hoofd weet je precies hoe een stukje chocola smaakt bijvoorbeeld, en je gaat denken; hey, als ik daar op zuig, is het toch ook vloeibaar?! Na die eerste week alleen maar vloeibaar te hebben gehad, had ik heel erg de behoefte om gewoon weer iets te kauwen en beetje bij beetje probeerde ik steeds meer dingen te eten/drinken, maar ik vond het wel heel eng. Aan het einde van de week beloonde mijn weegschaal mij met -10 kg! Ik kon mijn ogen niet geloven!

In de weken na de operatie ging het steeds beter en merkte ik dat ik steeds kleine porties moet eten. Na een half broodje zat ik vol. Beginnen met je stukje vlees (vanwege de eiwitten) dan de groente en dan aardappels. Maar na een paar hapjes zat ik vol. Honger, dat kende ik niet meer. Ik kon voorheen altijd eten, er kon altijd nog meer bij, en nu moest ik er echt aan denken om iets te eten, anders vergat ik het, en ‘iets inhalen’ kon niet meer. Ook had ik veel moeite om een juiste hoeveelheid vocht op een dag binnen te krijgen, jeetje wat is het gek dat mijn lichaam nu een vol gevoel kende. Gelukkig leerde ik steeds beter mijn lichaam kennen, en vlogen de kilo’s er gaandeweg af!

In februari 2017 kwam erachter dat ik in verwachting was... oeps... wat nu...? Met lood in mijn schoenen belde ik de chirurg op, bang dat hij boos zou worden of wat dan ook. Dit was namelijk niet zoals je behoort af te vallen. En iedereen weet natuurlijk dat afvallen tijdens je zwangerschap niet wenselijk is! Gelukkig reageerde de chirurg erg vriendelijk en leek het hem verstandig om mijn zwangerschap onder begeleiding van de gynaecoloog te laten verlopen. Mijn zwangerschap verliep niet op rolletjes, net als bij mijn twee eerdere zwangerschappen had ik last van Hyperemesis Gravidarum (extreme zwangerschapsmisselijkheid). Hierdoor spuugde ik zoveel op een dag dat uitdroging onvermijdelijk was. Gezien mijn eerdere ervaring hiermee heb ik om een infuus gevraagd, en hiermee werd uitdroging voorkomen. Gelukkig groeide ons kindje hartstikke goed, en waren de controles allemaal in orde.

Gezien mijn misselijkheid probeerde ik eigenlijk alles te eten waar ik zin aan had. In de hoop dat het toch binnen zou blijven. De 9 maanden zwangerschap waren zwaar, loodzwaar, en het was een hele rare gewaarwording dat mijn buik groeide, maar mijn weegschaal aangaf dat ik afviel of ‘stil’ stond, iets wat niet klopt natuurlijk, omdat het kindje groeit en daarom zou ik moeten aankomen. Over de gehele zwangerschap ben ik 2 kg aangekomen, wat inhoud dat ik natuurlijk wel behoorlijk ben afgevallen in de afgelopen maanden.

Op 23 oktober 2017 mochten we een kerngezonde zoon verwelkomen. En was ik in één klap van de misselijkheid af. Na de bevalling ben ik gaan douchen, en ik schrok van mijn spiegelbeeld... was ik dit? Is dit mijn lichaam? Ik kon het niet geloven, ik was echt oprecht slank! Natuurlijk moest ik ook nog ontzwangeren, maar ik had mijn lichaam nog niet eerder gezien zonder bolle buik!

Nu 8 maanden na mijn bevalling ben ik stabiel qua gewicht en ben ik vanaf de operatie ruim 50 kg afgevallen. Lichamelijk voel ik me super goed, en weet ik dat een slank lichaam niet per se ook gezond hoeft te wezen. Al kan ik in principe nu alles eten, ik weet dat ik, door de kleine hoeveelheid eten op een dag, gezonde keuzes moet maken om te zorgen dat ik voldoende vitamine en mineralen binnen krijg. Ik beweeg veel makkelijker en heb minder last van mijn gewrichten.

Psychisch vind ik het nog wel lastig, tijdens het shoppen pak ik nog vaak te grote kleren omdat ik in mijn hoofd nog altijd zwaarder ben dat in de werkelijkheid. Ook zie ik dat beeld als ik in de spiegel kijk. Ik heb dan echt voor en na foto’s nodig om te zien dat ik daadwerkelijk zoveel ben afgevallen. Door het vele afvallen heb ik nu een lelijke buik en hangende (lege) borsten. Dat is iets waar ik me niet voor schaam, maar me wel heel erg aan stoor. Daarom staat voor september 2018 een buikwandcorrectie gepland, en in het voorjaar van 2019 een borstvergroting.

Ik heb totaal geen spijt van de Gastric Bypass, het heeft mij het lichaam gegeven waar ik me goed bij voel. Maar het is zeker niet de gemakkelijkste weg! Ik ben van mening dat iedereen, met of zonder Gastric Bypass moet opletten op zijn voeding en beweging om een gezond lichaam te hebben en te houden, maar wel lekker moet blijven genieten!

Ben je geïnteresseerd in een gastric bypass of een van onze andere behandeling die helpen bij het afvallen? Plan hier een afspraak in met een van onze consulenten en we bespreken graag de mogelijkheden met je.

Naar het overzicht
Terug naar overzicht
Zoek, vind en waardeer zorgaanbieders op ZorgkaartNederland.nlPraktijk Gabriels is gewaardeerd op ZorgkaartNederland. Bekijk alle waarderingen of plaats een waardering
Sluiten