Bir blog

’Ik was verslaafd aan eten’

11-09-2017 | 08:00

Veel positiever

Na lang wikken en weken besloot Birgitte ruim een jaar geleden voor een maagband te gaan. En dat gaf éindelijk het resultaat waar ze al die tijd zo op hoopte. ’Ik zit nu al maanden op hetzelfde gewicht, dat heb ik écht nog nooit meegemaakt! Jarenlang was ik alleen maar aan het jojoën. Ik woog 90 en nu 67, dus ik ben inmiddels al 23 kilo afgevallen. Ik merk dat ik echt overal gewicht kwijtraak, want zelfs mijn schoenen zijn te groot geworden, haha. Ik moet twee paar sokken dragen om de ruimte op te vullen!’ Birgitte vervolgt: ’Ik vind het ook zo prettig dat ik mijn kleding van vorig jaar weer aan kan. Voor anderen is dat vrij normaal, net als dat je na twee maanden nog steeds dat ene jurkje past, maar voor mij is dat iets heel vreemds.’ Birgitte heeft deze ingreep niet alleen voor zichzelf gedaan, indirect eigenlijk ook voor haar partner. ’Voorheen als mijn vriend gezellig naar een terrasje wilde, had ik zoiets van: ’Maar wat moet ik dan aantrekken? Niks past! Of het zit toch allemaal niet lekker, dus laat maar zitten.’ Steeds weer kreeg hij van mij een ’nee’ te horen, – want om dat lijf dan weer met me mee te sjouwen… Maar voor hem is het ook niet leuk als ik wéér geen zin heb  in iets, of om mij ongelukkig te zien. Nu ik ben afgevallen, merken we allebei dat ik veel positiever ben. Het is het allemaal wat zonniger en makkelijker geworden. Nu zeg ik: ’Het terras op? Wat leuk! Het zonnetje schijnt, wat zal ik eens aan doen?

’ Mijn vriend vindt het helemaal leuk om te zien wat het afvallen met mij doet. Als ik nu in de spiegel kijk, dan zie ik een tevreden en blij mens.’

Niet door laten kisten

Voor wie denkt dat Birgitte gelijk voor de makkelijkste weg heeft gekozen, heeft het aan het verkeerde eind. Zo vertelt ze: ’Ik heb meerdere keren geprobeerd om op eigen kracht af te vallen. Ik heb de beslissing voor een maagband dan ook niet even snel gemaakt. Ik heb heel lang gewacht, ik dacht echt dat ik het zelf wel op kon lossen. Maar diëtisten, shakes, afvalpillen, het programma van Weight Watchers -je kunt het zo gek niet verzinnen of ik heb het in de afgelopen jaren wel geprobeerd, werkelijk niks werkte voor mij….’ Birgitte vervolgt: ’Ik had er écht de pest over in dat het zo moeizaam ging, maar ik heb me daar nooit bij neergelegd, óf door laten kisten. Dat zit niet in me. En bovendien, dan had ik het ook allemaal maar niet in m’n mond moeten stoppen. Je moet de consequenties daarvan dan ook aanvaarden.’ Aan de andere kant is dat soms makkelijk gezegd dan gedaan volgens Birgitte. ’Mensen zeggen vaak: ’Eet dan gewoon wat minder!’ Maar zo simpel is het niet wanneer je écht verslaafd bent aan eten. Snoepjes, koekjes, patat…. Geweldig! In mijn geval kon alleen een maagband mijn drang naar eten een halt toeroepen.’ Inmiddels behoort het (vele) snaaien tot het verleden. ’Na de plaatsing van een maagband kun je simpelweg niet meer zoveel eten’, vertelt Birgitte daarover. ’Daarnaast zijn er beperkingen, ik kan bijvoorbeeld geen brood en rijst meer eten. Je maag accepteert dat gewoon niet meer, de doorgang is immers smaller geworden. Maar ik ben daar alleen maar heel blij mee, want brood en rijst zijn dikmakers.’ De druk van het continu willen eten is er tegenwoordig ook vanaf. Birgitte: ’Eerst dacht ik altijd bij het zien van iets lekkers: ’Zal ik het nemen? Nee, doe maar niet. Of toch wel? Néé, ik doe het niet!’ En zo ging het heel de dag door, totdat ik het uiteindelijk tóch in mijn mond stopte. Nu ik weet dat ik niet meer alles kan eten, zorgt dat voor rust in mijn hoofd. Dat is zó fijn. Ik kan al dat lekkers wel willen, maar ik weet dat het er dan gelijk weer uitkomt. Tuurlijk, één koekje lukt heus nog wel, maar een pak koekjes opeten – wat ik altijd deed, gaat echt niet meer.’ Nu Birgitte ruim 20 kilo is afgevallen, motiveert het haar om er een gezondere levensstijl op na te houden. ’Ik kan overigens niet eens meer allemaal ongezonde dingen eten, want daar je doodmoe van. Al dat suiker valt echt niet fijn meer op je maag, dus dat laat je wel uit je hoofd. Ik eet nu iedere ochtend een banaan, en in de middag eet ik een half zakje ijsbergsla met tomaatjes, een half blikje tonijn, en een half potje Farmersalade van de Lidl – zodat het ietsje smeuïger wordt. Dan is het toch nét wat lekkerder.’ 

Iedere maandag volgt een nieuwe blog, met daarin aan het woord een BN’er, een behandeld arts, of over wat de kliniek van Diana Gabriels nog meer te bieden heeft (waaronder een eigen kledinglijn). Iedere woensdag is er een nieuwe vlog te zien van Diana Gabriels op haar eigen Youtubekanaal: https://www.youtube.com/channel/UCTu1ntF6MLX0giDxo1FT5jw 

Naar het overzicht
Terug naar overzicht