Ik wist altijd al dat ik anders was, sinds klein,  ik was een mooie jongen en ik had lang haar. Als mensen vroegen of ik een meisje was zei ik ja ook al wist ik dat ik een jongen was.
Ik werd vaak gepest op school omdat ik meisjesstem had en omdat ik altijd met meisjes omging; basisschool en de middelbare school waren de ergste jaren van me leven..  ik voelde me verloren en vroeg vaak aan GOD om me leven te nemen. Ik kwam met 16 jaar uit de kast als homo omdat ik dacht, wat anders zou ik kunnen zijn?
Ik kende transseksualiteit nog niet, nooit van gehoord of gezien. Ik dacht nadat ik uit de kast was gekomen dat ik wat gelukkiger zou zijn en eindelijk mezelf kon zijn maar na een tijdje in de gay wereld te hebben gezeten besefte ik, dat ik toch niet daar in behoorde. Ik was dan weer me weg kwijt, ik raakte weer in depressie, en was ten einde raad. Want als ik geen homo was, dan wat was ik, dan niks? Het gevoel hebben dat je niet weet wie je bent, is het ergste gevoel dat je kan hebben. Ik begon weer zelfmoordgedachtes te krijgen en had dus ook een paar keer zelfmoord proberen te plegen. Ik heb een keer ook paracetamol proberen te slikken.
Wat was ik toch dom deed natuurlijk niks.  Op een dag dat ik weer voor de zoveelste keer zelfmoord had geprobeerd te plegen was me moeder ook ten einde raad, ze had al zoveel hulp geprobeerd te regelen voor mij, maar niks hielp blijkbaar. Dus op die dag kwam ze van werk helemaal bezorgd en verdrietig, een vriendin van haar had gezegd om met me te bidden.
Dus ze kwam naar me kamer en zat op me bed en nam me handen en zei ”bid met me mijn kind, bid met mama”,  ik zei huilend ”nee mama”, omdat ik allang niet meer in GOD geloofde. Waarom zou me leven zo slecht zijn als GOD van me hield?  Maar ik zei toch dan weer ”ok” en mijn moeder zei ”herhaal wat ik zeg” en ik herhaalde wat ze zei en voelde een kracht via haar handen stromen naar mij.  Het ging door me hele lichaam, ik voelde een rust, en ik voelde me geest rijzen.

Vanaf die dag was ik meer positief in het leven. Op een dag zag ik op Facebook een trailer van een latino jongen die in een meisje veranderde, haar naam was Harmony Santana. Ik ben haar gelijk wezen zoeken op Facebook en had haar toegevoegd.  Ze accepteerde me!  Ik had haar gelijk paar vragen gesteld maar ik dacht nooit dat ze ze zou beantwoorden, want ze was een bekende actrice,  de film was al 1 jaar oud.  Maar de volgende dag werd ik wakker en keek toch weer hopend in me inbox en tot me verbazing had ze gereageerd! En ze had al mijn vragen beantwoord, we hadden die dag wat meer gepraat, en aan het einde van de gesprek ging er een lampje branden.  Ik wist het zeker dit wat zij was was ik ook!
En zo begon mij reis naar transgenderisme, het was zwaar, maar ik wist eindelijk wie ik was! Ik had er alles voor over en hier ben ik dus!
Ik heb alleen hormonen geslikt tot nu toe en geslacht operatie ondergaan, ik wil nog mijn borsten doen en misschien nog LIPO en BBL.  Ik ben soms nog onzeker omdat ik me soms niet vrouw genoeg vind, maar ik accepteer mezelf steeds meer en hou steeds meer van mezelf:
Mijn naam is Chayna.